NAZAD NA SADRZAJ  > > >
S C E N A : časopis za pozorišnu umetnost
Novi Sad, 2007. broj 3-4 godina XLIII jul-decembar YU ISSN 0036-5734

FESTIVALI
Aleksandar MILOSAVLJEVIĆ
CELOVITA SLIKA S POGLEDOMU BUDUĆNOST
(Beleška o prvom Festivalu crnogorskog pozorišta)

 

Kako logika i nalaže, Prvi festival crnogorskog teatra održan je u času kada su se stekli svi uslovi za to da na jednom mestu - u najreprezentativnijoj teatarskoj instituciji Crne Gore, Crnogorskom narodnom pozorištu bude prikazano ono što je najbolje u domaćoj produkciji.
Crnogorcima, međutim, nisu bila potrebna velika lutanja, niti opsežna dogovaranja da bi, poput, recimo, Sterijinog pozorja, svoj nacionalni festival odmah definisali kao temeljan projekat čiji je cilj ukazivanje na sve repertoarske tokove vlastite teatarske produkcije. Otuda je već prvo izdanje Festivala crnogorskog pozorišta, održanog u Podgorici od 2. do 12. oktobra, praktično obuhvatilo sve aspekte tamošnjeg pozorišnog života – od glavnog repertoarskog toka, preko tzv. alternativnog teatra, do predstava koje su crnogorski umetnici uradili u dijaspori.
Tako su se u takmičarskom programu, u izboru selektora Veselina Radunovića, kritičara iz Podgorice, našle predstave različitih rediteljskih poetika, idejnih i tematskih opredeljenja koje su, u isti mah, reprezentovale i raznovrsne produkcione modele, pa i internacionalne koprodukcije – od Don Krsta po tekstu i u režiji Vide Ognjenović (koprodukcija Grada teatra Budva i Jugoslovenskog dramskog pozorišta), Šekspirovog Nenagrađenog ljubavnog truda u režiji Nikite Milivojevića (koprodukcija Centra za kulturu Tivat, Bitef teatra i Centra za kulturu u Inđiji) i Beketovog Godoa u režiji Slobodana Milatovića (Festival internacionalnog alternativnog teatra, Crnogorsko narodno pozorište, Kraljevsko pozorište „Zetski dom”, Cetinje), preko smelih ali isplativih repertoarskih iskoraka velike nacionalne teatarske institucije kakva je CNP ka novim formama, kao što su Smrtni grijesi Feliksa Miterara u režiji Ane Vukotić i Ajmo na seks Valentina Krasnogorova u postavci Lidije Dedović, ili otvaranja prostora i za manje teatre, poput Nikšićkog pozorišta koje je izvelo Sirote male hrčke Gordana Mihića u režiji Gorana Bulajića, pa do ukazivanja pažnje i predstavama namenjenim mlađoj publici koja je uživala u predstavi Tom Sojer i đavolja posla Milice Piletić u postavci Nikole Vukčevića (Gradsko pozorište Podgorica).
Selekciju off, namenjenu alternativnim projektima, potpisale su rediteljke Ana Vukotić i Lidija Dedović, a u okviru tog programskog segmenta prikazane su predstave Patricijin vez, koncept i koreografija Tanja Skok (Plesni teatar „Ballo”, Podgorica) te Balkanski sabirni centar – autorski projekat nastao po fragmentima iz dramskog i scenarističkog opusa Dušana Kovačevića u dramatizaciji i režiji Petra Pejakovića (Škola glume KIC „Budo Tomović”, Podgorica).
Treći segment festivalskog programa bio je omeđen Selekcijom plus, čiji je selektor Željko Hubač bio zadužen za izbor produkcija crnogorskih umetnika koji stvaraju van granica Crne Gore. U tom delu programa prikazane su predstave Osvrni se u gnevu Džona Ozborna u režiji Borisa Liješevića (Narodno pozorište u Beogradu i Centar za kulturu Pančevo) i Laka konjica Draga Jančara u postavci Milana Karadžića (Beogradsko dramsko pozorište). Cirkus istorija – autorski projekat Sonje Vukićević, utemeljen na izvodima iz Šekspirovih tragedija i studije Šekspir naš savremenik Jana Kota (Festival Bitef i Jugoslovensko dramsko pozorište), nažalost nije prikazan na Festivalu zbog iznenadnih problema u vezi sa terminom izvođenja u Podgorici.
Istina, pod pojmom dijaspore se, bar prve godine Festivala, podrazumevala jedino Srbija, ali namera organizatora je da vremenom proširuju krug država iz kojih će se pozivati predstave da bi, mimo bilo kakvog političkog konteksta, vlastitoj publici predočili što širu i potpuniju informaciju o stvaralaštvu koje je na bilo koji način vezano za Crnu Goru.
Posebnu ozbiljnost prvom izdanju crnogorskog Festivala dale su tribine koje je organizovao i vodio Janko Ljumović, a iza čijeg se nepretencioznog naslova Pozorišne i druge priče... zapravo krije ozbiljan pokušaj svestrane analize svih elemenata teatarskog života Crne Gore, a ponajpre onih koji determinišu (ili bi barem to trebalo da čine) pozorišnu javnost ove države. Razgovori su uključivali veliki broj aktera, a odnosili su se na širok dijapazon tema – od položaja teatarske kritike i izdavačke delatnosti, preko ukazivanja na potrebu da napokon bude definisana nacionalna kulturna politika i ukazivanja na značaj obrazovanja u kulturi kao činioca od kog će sve više zavisiti kvalitet kulturnog života, do analize crnogorskog Ustava sa stanovišta prava na kulturu.

Copyright: Sterijino pozorje 1998-2008.